خودشیفته

...

...

برای دوست داشتنت محتاج دیدنت نیستم... اگر چه نگاهت آرامم می کند تاج سخن گفتن با تو نیستم... اگر چه صدایت دلم را می لرزاند محتاج شانه به شانه ات بودن نیستم... اگر چه برای تکیه کردن ، شانه ات محکم ترین و قابل اطمینان ترین است! دوست دارم ، نگاهت کنم ... صدایت را بشنوم...به تو تکیه کنم  دوست دارم بدانی ، حتی اگر کنارم نباشی ... باز هم ، نگاهت می کنم ...  صدایت را می شنوم ...  به تو تکیه می کنم همیشه با منی ، و همیشه با تو هستم،  هر جا که باشی!.........

  تقدیر من این بود که نفرین شده باشم   تبدیل به این سایه ی غمگین شده باشم   تقدیر من این بود در این غار مجازی   تنهاتر از انسان نخستین شده باشم   دادند به من جام عطش،باده ی آتش   تا مست از این خط فرودین شده باشم   ترس من از این است،اگر دیر بیایی   حتی به تو و عشق تو بدبین شده باشم   روزی که بیایی و دل ودین بربایی…   شاید من کافر شده بی دین شده باشم   تقصیر جنون بود که با عقل درآمیخت   نگذاشت که دیوانه تر از این شده باشم  ...

  و هر انسان برای هر انسان برادری ست روزی که دیگر در خانه هایشان را نمی بندند قفل افسانه ای ست و قلب برای زندگی بس ... روزی که معنای هر سخن دوست داشتن است تا تو بخاطر آخرین حرف بدنبال سخن نگردی روزی که آهنگ هر حرف زندگی ست و من آن روز را انتظار می کشم حتی اگر روزی که دیگر نباشم   ...

  ای دل نگفتمت مرو از راه عاشقی ، رفتی؟   بسوز که این همه سوختن سزای توست . . ....

    تو را به جای همه کسانی که نشناخته ام دوست می دارم   تو را به خاطر عطر نان گرم   برای برفی که آب می شود دوست می دارم   تو را برای دوست داشتن دوست می دارم   تو را به جای همه کسانی که دوست نداشته ام دوست می دارم   تو را به خاطر دوست داشتن دوست می دارم   برای اشکی که خشک شد و هیچ وقت نریخت   لبخندی که محو شد و هیچ گاه نشکفت دوست می دارم   تو را به خاطر خاطره ها دوست می دارم   برای پشت کردن به آرزوهای محال   به خاطر نابودی توهم و خیال دو...

تو می‌دانی شب‌ها از خواب پریدن و دنبال تو گشتن یعنی چی؟ نه، نمی‌دانی بی قراری روز را هم نمی‌دانی من اما این بلا را دوست دارم... که آوار خیالت بر سرم باشد دوست دارم خودم را در این خرابی آواره‌ات ببینم نبودنت را ولی دوست ندارم این دیگر خارج از توان من است رنج‌های دنیا را به یک لبخندت می‌خرم این تسخیر فناناپذیر را دوست دارم همین که بدانم می‌آیی لبا‌س‌هام را عوض می‌کنم به خودم عطر می‌زنم آماده و منتظر جلو در می‌ایستم و به انتهای خیابان...

    دنیا پراست از آدم هایی که یکی را دوست دارند اما با شخص دیگری زندگی میکنند...