خودشیفته

  تقدیر من این بود که نفرین شده باشم   تبدیل به این سایه ی غمگین شده باشم   تقدیر من این بود در این غار مجازی   تنهاتر از انسان نخستین شده باشم   دادند به من جام عطش،باده ی آتش   تا مست از این خط فرودین شده باشم   ترس من از این است،اگر دیر بیایی   حتی به تو و عشق تو بدبین شده باشم   روزی که بیایی و دل ودین بربایی…   شاید من کافر شده بی دین شده باشم   تقصیر جنون بود که با عقل درآمیخت   نگذاشت که دیوانه تر از این شده باشم  ...

مجنون شدم که راهی صحرا کنی مرا گاهی غبار جاده ی لیلا، کنی مرا کوچک همیشه دور ز لطف بزرگ نیست قطره شدم که راهی دریا کنی مرا پیش طبیب آمده‌ام، درد می‌کشم شاید قرار نیست مداوا کنی مرا من آمدم که این گره ها وا شود همین! اصلا بنا نبود ز سر وا کنی مرا حالا که فکر  آخرتم را نمی­کنم حق می­دهم که بنده دنیا کنی مرا من، سالهاست میوه ی خوبی نداده‌ام وقتش نیامده که شکوفا کنی مرا من گم شدم ؛ تو آینه‌ای گم نمی‌شوی وقتش شده بیائی و پیدا کنی مرا این بار با نگاه کریمانه‌...